Czekolada

wdrapujemy się na fontannę z czekolady, choć nie wiemy, czy wytrzymamy na niej, wszak się rozpływa, z tej przyczyny spłyniemy do dołu i obejdziemy się smakiem kakaowca z pozostawionym pragnieniem dojścia do szczytu, lecz droga pozostanie, tylko na fortepianie z nut cudownych do wzmocnienia naszych serc


Polska

Pójdziesz ze mną na sam szczyt
Dostrzeżemy wielką własną dolinę
Przyjść i poznać namiętny kolor szczęścia
Dotknąć i posmakować nasze chwile
Zdobyte mgnienie jedynego sensu życia
Oddać sercu dogłębnie zakorzenione
Zabezpieczy nasze nuty niebieskie
Ciepłe zakręty piosenki zaklęte barwy
Pożądania pięknej naszej macierzy
Pogoda na białoczerwonych ustach
Wilgotnych myśli naszej ojczyzny
Góry posmakować kompletnym ustrojem
Otulić miłością nasz cały kraj
Boskiej złotej nadziei miłości
Puchate baranie myśli odrzucić
Przytulić smutki czarne i zazielenić
Przyrody zielonej naszej kochanej
Bardzo mocno wolnej pragnę


Piekło

Woła mnie piekło i strach
Woła mnie widmo i blask
Woła mnie ciemno i śmierć

Kogo nie woła, umrę jak wszyscy, nie będzie mnie




Pokrzywa

W depresji czuję się człowiek tak, jakby ktoś wyłożył mózg na zewnątrz i łechtał go pokrzywą.

Jak w takim stanie coś napisać?
Zamykam oczy, pomaga na chwilę, tylko muszę się bardziej skupiać na tym, co piszę.



Amen

Skalpy straconych wzgórz, słońce w mroku za nami, naszymi duszami i wszystkich pragnień soczystych, na końcu trwogi Amen