Umysłowa latarnia morska

 

fot. Menger.pl

Musi być tam bardzo jasno.

Latarnia na samym środku drogi, żeby się nie przewrócić, lecz rozbić. Jest twarda, wzmacniana żelbetonem i cholera na samym środku drogi stoi i przeszkadza strasznie. Musimy się wszyscy razem sprężyć i latarnię na taczkach powywozić.

PiS się łamie i pęka, zaczyna być śmieszny, kto wie, czy niedługo na taczkach nie pojedzie Jarosław Kaczyński. Taką mam głęboką nadzieję, albowiem jeżeli pomyślę o tym, to aż mnie ciarki przechodzą, bo tak bardzo boję się życia w zniewolonej Polsce, gdzie nie ma wolności, policjant nie służy, żeby mnie ochraniać, tylko bandę zbirów u władzy, wojsko, nie po to, żeby szkolić idiotów, którzy zaczną strzelać do ludzi, a władzę, żeby grzecznie wykonywała swoje obowiązki jak dobry kierownik. Niestety kierownik jest szeregowym posłem i zabawia się kosztem klakierów, którzy skończą, jak agent Tomek. Czasem ktoś rykoszetem dostanie, ale to nic przy tym, jaka wojna zaczyna się szykować między prokuratorem a premierem. Psychopata kontra notoryczny cynik i kłamca.
Szeregowy poseł może nie chcieć oddać władzy i czasem jakiś polegnie i nie zbuduje banasiowej republiki. Kamiński, Ziobro, Morawiecki, no, kiedy się pytam, kiedy sam prezes pojedzie, czy w ogóle pojedzie, po którymś z nich zależne jest od tego, czy się wystarczająco skompromituje? Morawiecki kłamie jak może, ludzie mu nie wierzą i może polecieć, ale bardziej zaczyna być skompromitowany Ziobro i walka może być ostra. Dwa byki wylądują na polu walki. Trzeba ich tylko jakoś sprowokować do tego, żeby zaczęli się gryźć. Silnirazem piszą, opisują jakąś wy insynuowaną przygodę, jakiś kret podkłada im lewe dokumenty..., w mediach jakiś krzyk, co wy na to. Skąd kreta?
Ich wojna to upadek Jarosława Kaczyńskiego.
Więc do roboty, myślimy jak mamy oczarować premiera i prokuratora, ażeby ich lica stanęły naprzeciw siebie.


Ojej, nic nie pisałem, latarnie morskie na środku drogi. Latarnie uliczne na środku morza. Coś mi się zza zachmurzonego księżyca wyłania okropna diablica. Kręgi zatacza na niebie i zapomina, kocia czarownica, przygarnia myszy i zjada je wszystkie, zanim zapytają, a czemu tak.
Czarownica czerwone ma lica i strzeże wielką tajemnicę, że demokracji oddać nie chce. Bez sensu, nie ma, co szukać kredensu, lecz ambaras taki, że wszyscy jesteśmy kotami i nic razem nie możemy. Pal licho plany, pal licho demokrację.