Jarosław K.

Jarosław K.

Posłuchaj mnie, Jaruś nigdy nie kłamie i tu jest niezrozumienia problem i czasem trudno połapać się, o co mu chodzi. Rozmyśla z rana, ciągle, a nawet w nocy, trzyma guzik, wszystkim zgrabnie steruje. Poprawia szkoły, z miłości do dzieci dwa roczniki w jednym, żeby weselej było i nauczyciela w biedne lejce, co by dał dzieciom spokoju trochę, a jak biedni wszyscy już odejdą, oni szkoły zamkną, bo ten nieborak w młodości biedny był, szkoły nie lubił. Co wy, nie rozumiecie, on dzieci przed nauczycielem ratuje. Słońce wschodzi na wschodzie, a zachodzi na zachodzie, po co komu więcej. Szpitale buduje najlepsze, u pana Boga i nawet lekarzy nie szkoli, zdrowiem i profilaktyką na swój wzór, nam on to powie.

Sądy wysokie, przepiękne, kolory śmiałości wprowadza, żeby mu wszystko kolorowymi wyrokami zasądziły. 

Jarosław ciągle buduje, w ukryciu i delikatnie, łapkami ustawia psa i pajaca, ma zanadrzu klauna także. 

Budowniczy wielki, zobaczcie, co zbudował, wielkie góry kłamstwa, mosty pogardy, drogi złodziejstwa, a nawet narodowej zdrady.

Straszy nas o świcie, krzyczy jaki straszny jest jego własny LGBT, bo żonę zgubił biedak i chłopaka patrzy przy świcie dnia.

Fakt stanęły wszystkie inwestycje, autostrady, prawie nic się nie buduje, inflacja, rolowanie przez banki pieniędzy.

Jaruś ma własną piaskownicę

O dwóch wieżach w Warszawie 
Rozmyśla, tam jest życie 

Biznesmen piaskiem nas w oczy 

Takie jest klawe życie, sarkazmu trochę.
a potem









Kościelna trwoga Elity nam się wykluły wprost z kościoła.

Im bardziej klęczy w kościele, tym bardziej zepsuty. 

Ekipa się nam trafiła, że cały rząd nawet tańczy. 

Jak ktoś tańczy w kościele..., widać, że ściema, same kanalie. 

Przepraszam, już tylko takie mam skojarzenie.